Fober
W debacie publicznej często powtarza się, że medium artystyczne jest rodzajem języka, bo przecież twórca, aby móc nazywać się artystą, powinien za pośrednictwem swojej dziedziny coś wyrażać.
Tymczasem sztuki wizualne w dużo większym stopniu operują konotacjami niż język jakim posługujemy się na co dzień. Ponadto nie posiadają kodu, który pozwoliłby na komunikację dwustronną, choć jak pisał Vilem Flusser „obrazy są powierzchniami znaczącymi”.
Tymczasem język jest nie tylko odbiciem naszych zwyczajów, kultury i zachowań ale jest też czynnikiem aktywnie wpływającym na te zwyczaje, kulturę i zachowania. To sprzężenie zwrotne jest też widoczne w sztuce, gdyż rozumienie zjawisk, kształtowane też przez język sam w sobie, jest podstawą każdej działalności twórczej. Tak jak plemiona eskimoskie posiadające więcej określeń na śnieg niż mieszkańcy Europy, tak różnice kulturowe, geograficzne i historyczne kształtują języki, a one różne rozumienie świata, nawet u najbliższych sobie sąsiadów. W końcu powtarzając za Marshallem McLuhananem już samo medium jest przekazem.
Wystawa Nieprzekaz jest zaproszeniem do eksperymentu. Czy czerpiąc z przemyśleń Rolanda Barthesa, Marshalla McLuhana, Vilema Flussera i Stefana Wojneckiego możliwe jest stworzenie dzieła, które nic nie przekazuje, nie jest komunikatem, a jego znaczenie zależy tylko od interpretacji widza? I jak będą wyglądały różne interpretacje tej idei u artystów o różnej proweniencji?
Granice
Wystawa będzie podsumowaniem rozważań artystów, którzy przyjęli zaproszenie i zachcieli swoja twórczością opisać pojęcie „Granice”
Wyjściowy opis pojęcia, jaki zaproponował kurator, stanowiła definicja zaczerpnięta ze słownika PWN Granica
«linia zamykająca lub oddzielająca pewien określony obszar»
«linia podziału lub czynniki różnicujące coś»
«ograniczony zasięg lub miara czegoś dozwolonego»
«kres możliwości fizycznych lub psychicznych człowieka»
Objaśnienie tego pojęcia jest zaskakująco proste a jednocześnie otwarte na interpretację oraz podatne na dookreślania i dopowiadania.
Dodatkowe pytania pojawiają się wręcz automatycznie i natychmiastowo:
Gdzie stawiamy granice?
Jakie są źródła granic?
Czy granice to nasze wewnętrzne upośledzenia i wątpliwości?
Czy brak granic jest wolnością?
Podczas wystaw będziemy mogli podziwiać prace artystów z Litwy, Ukrainy, Polski i Niemiec wypowiadających się za pomocą fotografii, rzeźby, grafiki artystycznej, video, instalacji łączących różne pola sztuk wizualnych.
Zapraszamy na wernisaże i odwiedzanie wystaw.
Projekt finansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych
Twórczy dotyk
To pierwsza odsłona cyklu wystaw prezentujących polską rzeźbę współczesną.
Rzeźba to bardzo pojemna dziedzina sztuki, do wystawy zaproszeni zostali artyści reprezentujący różne jej subtelne oblicza, nurty i formy; rzeźbę klasyczną, nowatorską, mistrzowski portret, działania performatywne, instalacje artystyczne, małą formę rzeźbiarską oraz ceramikę artystyczną. W prezentacji biorą udział twórcy będący autorytetami wybranych nurtów, którzy wyznaczają kierunek myślenia i poszukiwań współczesnej rzeźby.
Poza wybitnymi reprezentantami środowiska poznańskiego do udziału w wystawie zostali zaproszeni uznani artyści z Warszawy, Wrocławia i Gdańska. Chcemy nieustannie poszerzać wymianę doświadczeń artystycznych oraz dać możliwość zwłaszcza młodszej widowni na kontakt z dziełami najwyższej klasy, ukazać możliwości i ogromny potencjał tej niedocenianej dziedziny sztuki. W ramach wystawy przewidujemy panel dyskusyjny oraz autoprezentację wybranych artystów na otwartych spotkaniach podczas trwania wystawy oraz liczne oprowadzania kuratorskie.
Całkiem Nowy Człowiek
Tytułowy „nowy człowiek” jest samotny, często pozbawiony relacji z drugim człowiekiem. Żyjący w wirtualnym świecie, nastawiony na kult piękna i szeroko pojmowaną konsumpcję. Jaki jest dziś? Dokąd zmierza? Co z naszym humanizmem, gdzie jest miejsce dla chorych, słabych, wykluczonych, czy odmiennych? To pytania bardzo ważne dla wszystkich pokoleń. Artyści jak papierek lakmusowy potrafią wskazać zmiany zachodzące w społeczeństwie, zasygnalizować niebezpieczeństwa i lęki. Obecna sytuacja pandemii, konflikty społeczne, narastająca frustracja wpływają na kondycję człowieka. Takie wystawy łączą pokolenia twórców jak i odbiorców, ukazują rolę sztuki w kształtowaniu poglądów społecznych, są istotnym czynnikiem dyskursu publicznego.